คำนวณ Bioload รวมของตู้ปลาจากขนาด จำนวน และระดับของเสียของปลาแต่ละชนิด พร้อมระดับต่ำ/ปานกลาง/สูง/เกินกำลัง และประมาณจำนวนปลาที่ปลอดภัย
การจัดปลาไม่ใช่แค่ปลาเข้ากับลิตรของตู้หรือไม่ แต่เป็นผลรวมของของเสียทางชีวภาพที่พวกมันผลิต ตัวคำนวณนี้ถ่วงน้ำหนักแต่ละสปีชีส์ด้วยขนาดเมื่อโต จำนวนและประเภทความสกปรก (ต่ำ ปานกลาง สูง) และคืนคะแนน bioload รวม การจัดอันดับจากต่ำถึงสุดขีดและจำนวนสูงสุดทางทฤษฎีที่จะดันระบบไปยังเพดาน 100 เป็นทางเลือกสมัยใหม่ของกฎนิ้วต่อแกลลอนที่ล้าสมัย
แต่ละปลามีหน่วยภาระตามสัดส่วนกับกำลังสองของขนาดเมื่อโตในนิ้ว (พร็อกซีคร่าว ๆ ของเมตาบอลิซึมตามพื้นผิว) คูณด้วยสัมประสิทธิ์ความสกปรก: 1.0 สำหรับ rasbora สะอาด 1.5 สำหรับ tetra และปลาชุมชนส่วนใหญ่ ถึง 3.0 สำหรับปลาทอง plecos และซิคลิดใหญ่ ผลรวมถูกทำให้เป็นมาตรฐานเพื่อให้ 100 หมายถึงตู้ที่จัดปลาสบาย ๆ ด้วยการกรองเฉลี่ย 120+ บอกว่าการกรอง การเปลี่ยนน้ำและการเติมอากาศต้องสูงกว่าเฉลี่ย
เพิ่มแถวละหนึ่งชนิดปลา โดยกรอกขนาดตอนโต (นิ้ว) จำนวน และระดับของเสีย (ต่ำ/กลาง/สูง) ระบบจะรวมทุกแถวเป็นคะแนน Bioload เดียว
ตัวคูณ: ปลาปล่อยของเสียน้อย (เตตร้า, ราสบอร่า) ×0.8, ปลาชุมชนทั่วไป ×1.0, ปลาของเสียสูง (ซิคลิด, ปลาทอง, พลีโค) ×1.5 ระดับ: ต่ำ (<20), ปานกลาง (<50), สูง (<100), เกินกำลัง (≥100)
Bioload เป็นตัวประมาณความต้องการระบบกรองและการดูแล หากได้ "สูง" ขึ้นไปควรเพิ่มระบบกรอง เปลี่ยนน้ำบ่อยขึ้น และลดความหนาแน่น ความสามารถจริงยังขึ้นกับปริมาตรน้ำ พื้นที่ผิว และความสมบูรณ์ของระบบ
แต่ละแถวปลาคำนวณจาก (ขนาดเป็นนิ้ว × จำนวน × ค่าตัวคูณของเสีย) สายพันธุ์ของเสียน้อยใช้ 0.8 ปลาคอมมิวนิตี้ทั่วไปใช้ 1.0 และสายพันธุ์ของเสียมากใช้ 1.5 รวมคะแนนทั้งหมดแล้วจัดกลุ่ม: น้อยกว่า 20 ต่ำ น้อยกว่า 50 ปานกลาง น้อยกว่า 100 สูง 100 ขึ้นไป สุดขีด
ปลาทอง ปลาหมอสี ปลาดุด และปลาดุกขนาดใหญ่ผลิตของเสียมากกว่าเทตราหรือราสโบราที่มีขนาดเท่ากัน 2–3 เท่า กินมากกว่า ถ่ายมากกว่า และขุดวัสดุปูพื้น ค่าตัวคูณสะท้อนความจริงนี้เพื่อไม่ให้ปลาออสการ์ 6 นิ้วถูกปฏิบัติเหมือนเทตราคาร์ดินัล 6 นิ้ว
ไม่เหมือน Bioload แม่นยำกว่า กฎ 1 นิ้วต่อแกลลอนปฏิบัติกับปลาทุกชนิดเท่าๆ กัน ซึ่งประเมินสายพันธุ์ของเสียมากต่ำเกินไปและสายพันธุ์ฝูงสูงเกินไป Bioload ถ่วงน้ำหนักแต่ละสายพันธุ์ตามผลผลิตของเสีย ให้ขีดจำกัดการเลี้ยงที่สมจริงกว่า
วางแผนใช้ระบบกรองขนาดใหญ่เป็นสองเท่าของค่าแนะนำปกติ เปลี่ยนน้ำ 50% ต่อสัปดาห์ และติดตามไนเตรตอย่างต่อเนื่อง แม้ดูแลอย่างเข้มข้น Bioload ที่สุดขีดก็เสี่ยงต่อสุขภาพปลา การลดจำนวนปลาหรืออัพเกรดขนาดตู้มักเป็นทางออกที่ดีกว่าในระยะยาว
ระบบกรองชีวภาพที่สมบูรณ์จะประมวลผลแอมโมเนียได้มากกว่าระบบใหม่ ดังนั้นตู้ที่สร้างแล้วรับปลาได้มากกว่าตู้ใหม่ แต่ของแข็งของเสีย การสะสมไนเตรต และความต้องการออกซิเจนล้วนเพิ่มตาม Bioload โดยไม่คำนึงถึงอายุระบบกรอง ความสมบูรณ์ช่วยในเรื่องแอมโมเนีย แต่ไม่ใช่ทุกอย่าง