คำนวณปริมาณยาที่ถูกต้องสำหรับปริมาณน้ำจริงในตู้ปลาของคุณ โดยคำนวณการแทนที่ของพื้น/ของตกแต่งด้วย
การให้ยาตามปริมาตรน้ำผิดเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการล้มเหลวในการรักษาและการตายโดยอุบัติเหตุ ฉลากสันนิษฐานว่าตู้สะอาดไม่มี hardscape ไม่มีการแทนที่วัสดุปูพื้นและทราบปริมาตร แต่ตู้จริงมี 10-25% ของปริมาตรถูกครอบครองโดยหิน ไม้ อุปกรณ์และวัสดุปูพื้น ตัวคำนวณนี้รับโดสและปริมาตรของฉลาก ปริมาตรรวมของตู้และเปอร์เซ็นต์การแทนที่ของการตกแต่ง แล้วคืนโดสที่ถูกต้องในหน่วยเดียวกับฉลาก
ก่อนอื่นเราลบการแทนที่ของการตกแต่งและวัสดุปูพื้นออกจากปริมาตรรวมเพื่อหาปริมาตรน้ำจริง จากนั้นปรับขนาดเชิงเส้น: โดสจริง = โดสฉลาก × (ปริมาตรจริง / ปริมาตรฉลาก) หน่วยถูกรักษาไว้: ฉลาก mL ให้ mL ฉลากหยดให้หยด เตือนว่า 1 แกลลอนสหรัฐคือ 3.785 L (ไม่ใช่ 3.79 L ที่ปัดเศษ) และการรักษาด้วยทองแดงสำหรับ reef ต้องการโดสที่แม่นยำต่อปริมาตรจริงเพื่อหลีกเลี่ยงการตายของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
ป้อนปริมาตรรวมของตู้ เปอร์เซ็นต์ของปริมาตรที่ถูกใช้โดยวัสดุปูพื้น ก้อนหิน ขอนไม้ และอุปกรณ์ ขนาดยาที่ระบุบนฉลาก และปริมาตรน้ำที่ขนาดยานั้นออกแบบมาเพื่อใช้
ปริมาตรน้ำจริงน้อยกว่าความจุของตู้เสมอ ตู้ 100 ลิตรที่มีกรวด 4 ซม. และก้อนหินจัดวาง อาจมีน้ำจริงเพียง 75–80 ลิตร การให้ยาตามขนาดตู้แบบนาม จะทำให้ใช้ยาน้อยกว่าที่จำเป็น
ถอดถ่านกัมมันต์ออกก่อนใช้ยาเสมอ — ถ่านดูดซับยารักษาปลาส่วนใหญ่และทำให้การรักษาไร้ผล ใส่ถ่านกลับหลังจบการรักษาเพื่อกำจัดยาที่ตกค้าง
กรวด หิน ไม้ และอุปกรณ์ต่างๆ แทนที่น้ำ ทำให้ปริมาณน้ำจริงในตู้ลดลง ตู้ขนาด 100 ลิตรที่มีของตกแต่ง 20% จะมีน้ำจริงเพียง 80 ลิตร การคิดขนาดยาจากขนาดตู้ทั้งหมดจะทำให้ใช้ยาน้อยเกินไปและรักษาโรคไม่ได้ผล
ของตกแต่งน้อย (ต้นไม้เล็กๆ กรวดบางๆ) ประมาณ 10–15% ของตกแต่งปานกลาง (กรวดมาตรฐาน + หิน) 15–25% ของตกแต่งหนัก (วัสดุปูพื้นหนา หินก้อนใหญ่ ไม้) 25–40% หากต้องการค่าที่แม่นยำ ให้ใส่ของตกแต่งในถัง แล้วนับปริมาณน้ำที่ใช้ท่วม
ปลอดภัยและถูกต้องที่สุด ฉลากยาแนะนำให้คิดขนาดยาต่อปริมาณน้ำ ไม่ใช่ขนาดตู้ การใช้ยาเกินขนาดโดยคิดจากตู้ทั้งหมดทั้งที่น้ำจริงน้อยกว่า เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่ทำให้ปลาตายระหว่างการรักษา
ควรถอดออกก่อนเติมยาทุกครั้ง เพราะถ่านกัมมันต์จะดูดซับยาส่วนใหญ่ทำให้การรักษาล้มเหลว หลังจากรักษาครบแล้วสามารถใส่ถ่านกัมมันต์กลับเพื่อกำจัดยาที่ตกค้างในน้ำ
โดยทั่วไปไม่ควร เพราะการใช้ยาร่วมกันเพิ่มความเสี่ยงพิษ ควรรักษาโรคทีละชนิด หากปลาป่วยหลายโรคพร้อมกัน ให้เลือกรักษาที่วิกฤตที่สุดก่อน และปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ผลิตเสมอ