Bereken de totale bioload van je aquarium op basis van grootte, aantal en vuilproductie van elke vis. Krijg een beoordeling laag/matig/hoog/extreem en een veilige bezetting.
Bezetting is niet alleen of vissen passen, maar de som van het biologische afval dat ze produceren. Deze calculator weegt elke soort op volwassen formaat, aantal en vuilcategorie (laag, midden, hoog) en geeft een totaalbioloadscore, een categorische beoordeling van laag tot extreem en de theoretische maximumbezetting die het systeem naar het plafond van 100 brengt. Het is de moderne vervanging voor de verouderde inch-per-gallon-regel.
Elke vis draagt een lasteenheid bij die evenredig is met het kwadraat van zijn volwassen formaat in inch (een ruwe maat voor oppervlaktegerelateerd metabolisme) vermenigvuldigd met een vuilcoëfficiënt: 1,0 voor schone rasbora's, 1,5 voor de meeste tetra's en gezelschapsvissen, tot 3,0 voor goudvissen, plecos en grote cichliden. De som wordt genormaliseerd zodat 100 een comfortabele bezetting bij gemiddelde filtratie vertegenwoordigt; ≥120 vraagt om bovengemiddelde filtratie, wissels en zuurstof.
Voeg per vissoort een rij toe: volwassen grootte in inches, aantal en vuilproductie (laag/middel/hoog). De calculator telt de bijdragen op tot één bioloadscore.
Factoren: vissen met weinig afval (tetra's, rasbora's) ×0,8; typische gemeenschapsvissen ×1,0; zware producenten (cichliden, goudvissen, pleco's) ×1,5. Schaal: laag (<20), matig (<50), hoog (<100), extreem (≥100).
Bioload is een ruwe maat voor filtratie- en onderhoudsbehoefte. Boven "hoog" is sterkere filtratie, vaker water verversen en voorzichtig bezetten aan te raden. De werkelijke tolerantie hangt ook af van volume, oppervlak en rijping van het biofilter.
Elke visrij draagt (grootte in inches × aantal × vervuilingsfactor) bij. Soorten met weinig afval gebruiken factor 0,8, gemiddelde gemeenschapsvissen 1,0 en zware producenten 1,5. De totale score wordt opgeteld en ingedeeld: <20 laag, <50 matig, <100 hoog, ≥100 extreem.
Goudvissen, cichliden, plecostomussen en grote meervalachtigen produceren 2–3× zoveel afval als even grote tetra's en rasbora's. Ze eten meer, scheiden meer uit en wroeten in de bodem. De wegingsfactor weerspiegelt dit zodat een oscar van 15 cm niet hetzelfde wordt behandeld als 15 cm aan kardinaaltetra's.
Nee — bioload is nauwkeuriger. De inches-per-gallon-regel behandelt alle vissen gelijk, wat vieze soorten ernstig onderschat en schoolvissen overschat. Bioload weegt elke soort naar afvalproductie, wat een realistischer bezettingslimiet oplevert.
Plan voor oversized filtratie (2× de gebruikelijke aanbeveling), wekelijkse waterverversingen van 50% en constant nitraatmonitoring. Zelfs bij intensief onderhoud is een extreme bioload riskant voor de visgezondheid. Het verminderen van de bezetting of het upgraden naar een groter aquarium is op lange termijn doorgaans het beste antwoord.
Volwassen biofilters verwerken meer ammoniak dan nieuwe, zodat een ingereden aquarium meer vissen tolereert dan een nieuw exemplaar. Maar vaste afvalstoffen, nitraatophoping en zuurstofvraag nemen allemaal toe met de bioload, ongeacht de leeftijd van het biofilter. Rijpheid helpt bij ammoniak, maar lost niet alles op.